Brief aan dokter Kees

Beste Kees,

Nog wat gevangen laatst? Zag je staan vissen op de pier, maar ik was op weg naar mijn tante, dus liep door.  En hoe veel kreupele stakkers heb je het afgelopen half jaar van hun statine bevrijd?

Iets heel anders. Vorig jaar moest ik een verhaal maken voor een populair ouderenblad. Over kanker. Een soort hoopvol overzicht van de stand van zaken. Hoe ver we sinds de jaren ’50 wel niet gekomen zijn in de ‘strijd’ tegen deze verschrikkelijke ziekte, een eventueel gebrek aan vooruitgang vooral niet noemen, je kent het wel. Nou weet ik bar weinig van kanker, dus dook ik maar meteen de bieb in. Al heel snel stuitte ik op het moedige en excellente werk van Dr Judah Folkman*, Children’s Hospital, Harvard. Jij hebt vast van hem gehoord. Tumoren halen zoals je weet het omliggende weefsel over om bloedvaatjes aan te maken, zodat de kanker op de bloedvoorziening wordt aangesloten en kan parasiteren. Dat doen ze door angiogenese (bloedvatvorming) bevorderende eiwitten aan te maken. Een slimme truc. Maar Folkman, van oorsprong kinderchirurg, zag in de jaren ’60 iets raars. Als hij bij relatief gezonde, stabiele kankerpatiënten de solide tumor wegsneed, zaten ze een half jaar later vaak plotseling onder de metastasen en stierven ze eerder dan wanneer ze niet zouden zijn geopereerd. Huh? Hij bedacht een elegante hypothese. Zodra een solide tumor zichzelf in het lichaam van zijn gastheer heeft genesteld en dus gas en licht heeft (is aangesloten op de bloedvoorziening), heeft hij geen angiogenese meer nodig. In plaats daarvan gaat hij angiogenese remmende eiwitten aanmaken, om het eventuele migrerende kankercellen lastig te maken om elders in het lichaam vaste voet aan de grond te krijgen. Zo houdt hij de gastheer voor zichzelf. De gastheer en dus ook het gezwel leven dan langer. Natuurlijk werd dit idee door de heersende kankerelite afgedaan als ‘volkomen geschift’.

Fast forward naar eind jaren ’90. Een student van Folkman – die in alle stilte koppig doorvorste – isoleerde inderdaad twee tumor geïnduceerde angiogenese remmers. Ze noemden die factoren angiostatine en endostatine (nee, ze hebben niks te maken met onze geliefde cholesterolverlagers). En tot afschuw van alle opinion leaders die Folkman belachelijk hadden gemaakt bleken deze twee stofjes in combinatie alle vormen van kanker in ieder stadium te stoppen; in muizen.

Vervolgens kon het wereldje niet langer om Folkman heen. Er werden studies in mensen opgezet. Fase 1 studies, natuurlijk, alleen om te kijken of het veilig was. Nederland deed mee met kankercentra in Utrecht en Amsterdam. Opgegeven darmkankerpatiënten kregen alleen angiostatine (let op ze kregen dus niet de combinatie).

In 2002 zei de Nederlandse studieleider E. V.  tegen de Volkskrant: “We mogen eigenlijk niet naar klinische resultaten kijken, maar wat we nu zien is heel, heel onverwacht. Er zijn mensen in leven die zes maanden geleden dood hadden moeten zijn. Dit is op z’n zachtst gezegd veelbelovend.”

Vervolgens… geen woord meer over deze studies. Nergens. Dus in het voorjaar van 2004 bel ik Dr V.

Dag Dr V, hoe is het destijds gegaan met die angiostatine trials?

Dr V: Die hebben we moeten staken.

Moeten staken? Waarom?

Dr V: Ja, zie je, het werkte gewoon niet.

Maar in 2002 was u zo hoopvol…

Dr V: Luister. Het werkte niet. Zo gaat dat soms in de wetenschap. Verder heb ik er niets over te zeggen.

Maar Dr V, als je zulke ontzettend veelbelovende resultaten ziet in opgegeven kankerpatiënten met slechts één van de geïsoleerde eiwitten, zou u dan als dokter niet tenminste ook de combinatie willen testen? De combinatie die het kunstje flikt in muizen? En aangezien u geen bijwerkingen noteerde, had u het niet willen proberen bij minder zieke patiënten?

Dr V: Beste meneer Meijer, hou er alstublieft over op. Het biomedische bedrijfje dat de met recombinant DNA techniek gemaakte eiwitten leverde, kon de kosten niet langer opbrengen. Zo werkt het helaas soms in de geneeskunde.

Een onwijs bevredigende verklaring, nietwaar Kees? Tuurlijk. Je hebt een combinatie van peptiden die in potentie een hele rits kankers kan genezen. Je ziet ‘ongelooflijke resultaten’ in terminale patiënten en dat met slechts één van de peptiden. En dan, nou ja, je stopt het onderzoek omdat het bedrijfje dat het spul levert de kar niet meer kan trekken.

Vervolgens belde ik met het lab van Dr Folkman en mocht spreken met Dr M. R., een super aardige onderzoekster die momenteel onderzoek doet naar de rol van (uit de hand gelopen) angiogenese bij het ontstaan van overgewicht. “O, Melchior,” zei ze, “that’s a tricky subject. It worked, yes. See, I cannot talk on the telephone. Let’s put it this way. It had to do with money. There are a lot of really frustrated researchers out there.”

Je mag me een pilletje voorschrijven hoor Kees. Maar zou het kunnen dat deze interventie iets tè goed werkte?

* Dr Judah Folkman (1933) stierf in het harnas in januari 2008.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op Brief aan dokter Kees

  1. Meindert zegt:

    Dit zou toch op zijn minst een aflevering ZEMBLA waardig zijn. Ik ben nooit vergeten dat je hier ooit over schreef in een reactie op foodlog,…en dat het vervolgens stil bleef vond ik eigenlijk nog indrukwekkender. Gewoon bizar dat hier geen aandacht voor is in de media.

    • Wow, Meindert, dan heeft in ieder geval 1 lezer dat destijds gezien😉.

      Ja, die stilte. Stelletje opgesmukte narci… oeps. Kort lontje. Ik kreeg een veeg uit de pan van de chef. Met zo’n ‘vriend’ kon hij geen goede sier maken bij zijn vriend Borst.

      Ziek.

  2. James Pott zegt:

    Het blijft nog steeds stil. Niet zo verwonderlijk trouwens. Wat moet je zeggen bij zoveel moedwillig kwaad. Het is als met de 9/11 hoax, de waarheid omtrent het neerhalen van de twin towers is just too crazy om te geloven, maar wanneer we er met elkaar eenmaal goed van doordrongen zijn dat zo’n 25% van de top echelon psychopaat is of de verschijnselen vertoont, misschien dat we wat anders tegen de witte jassen en de mooie pakken aan kijken. Misschien..

  3. James Pott zegt:

    Eerlij k gezegd ben ik weinig geinteresseerd meer in studies over het gebruik van statin drugs since we ontdekt hebben dat ze inflammation bestrijden en beschikbare serum Vitamine D verhogen. Kan waarschijklijk de onderzoeken wel vinden als je geinteresserd bent, maar het is al weer even geleden. Er zijn heel wat betere, goedkopere en gezondere manieren om inflammation (hoofd oorzaak van verhoogde LDL) tegen te gaan. Maar daar wordt niks aan verdiend.
    En laten we over de bijverschijnselen maar niet praten. Ik zie ze dagelijks om me heen, mensen die twee jaar geleden nog gewoon rondliepen, die nu met een stok rond schuifelen, of in een rolstoel zitten. “Ja, ouderdom komt met gebreken.maar ik mag niet klagen. Mijn cardioloog zegt dat het erger had kunnen zijn….” Je probeert het wel, je schrijft er over, geeft verwijzingen naar studies. Heb al bijna slaande ruzie gehad met een cardioloog.

  4. James Pott zegt:

    In feite is het helemaal geen raar verhaal. Ik wil je zondag niet bederven maar als je de tijd kunt vinden zou je eens moeten kijken/luisteren naar een interview dat Dr Mercola had met Dr Don Huber over de avalanche of problems that is about to hit us, als we niet wakker worden. De vid duurt bijna een uur, maar geeft een beetje inzicht hoe scheef de zaak zit.
    http://articles.mercola.com/sites/articles/archive/2011/12/10/dr-don-huber-interview-part-1.aspx?e_cid=20111210_DNL_art_1
    Mercola heeft nog een andere die specifiek gaat over de lobbying en de gigantische bedragen die daaraan gespendeerd worden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s